เด็กน้อยนักปั้นในวันนั้น   หรือผู้ให้กำเนิดชีวิตแก่หุ่นขี้ผึ้งคนนี้   ถือกำเนิดที่จังหวัดสุราษฏร์ธานี   จากครอบครัวช่างถ่ายรูป   วัยเด็กรักในงานศิลปะเป็นชีวิตจิตใจ   ความสนใจการปั้นเกิดขึ้นตามประสาเด็ก   ที่เฝ้าหยิบจับดินเหนียวมาปั้นเป็นรูปต่างๆ   ...   แต่   ...   จะมีใครคาดคิดว่า  นั่น ! เป็นจุดเริ่มต้นของประติมากรชั้นเอกของเมืองไทย  

เด็กน้อยนักปั้นในวันนั้นตั้งความฝันไว้ว่า   จะต้องเข้าเรียนที่เพาะช่างให้ได้   ...   และได้เข้าเรียนสมใจ   หลังจากเรียนจบ   ...   จุดหมายต่อไป   คือ   คณะจิตรกรรมและประติมากรรมและภาพพิมพ์   มหาวิทยาลัยศิลปากร   ...   ช่วง      ปีสุดท้ายที่แยกเรียนวิชาเอกนี่เองที่   อาจารย์ดวงแก้ว   เริ่มเรียนประติมากรรมอย่างจริงจัง 

 

 

เมื่อเรียนจบเริ่มชีวิตราชการที่   กองหัตถศิลป์   กรมศิลปากร   และจบชีวิตราชการที่นี่ในระยะเวลาเพียง      ปี   เนื่องจากสุขภาพและสายตาไม่ค่อยดี   ทำงานไม่ได้ในเวลาจำกัด   ซึ่งงานศิลปะเป็นเรื่องของอารมณ์   ซึ่งไม่ถูกต้องนักที่จะเข้าเป็นระบบราชการ ก็ลาออกแต่ก็ยังทำงานโรงหล่อ   จนมาทำหินอ่อนเทียม   ทำให้รู้จักกับไฟเบอร์กลาสเป็นครั้งแรก   เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้อาจารย์ดวงแก้วคุ้นเคยกับวัตถุดิบสำคัญ   ในการปั้นหุ่นขี้ผึ้งที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง   ซึ่งแต่เดิมจะยึดตามแบบมาดามทรูโซที่ใช้ขี้ผึ้ง   แต่ขี้ผึ้งไม่เหมาะกับสภาพอากาศร้อนของเมืองไทย   การดูแลรักษายุ่งยาก   ทำให้หันมาสนใจไฟเบอร์กลาส   เพราะมีความแข็งแรงทนทานกว่าขี้ผึ้ง   ทดลองเรื่อยมา   แต่เมื่อสำเร็จแล้วก็คุ้มค่า   สามารถทำหุ่นขี้ผึ้งไฟเบอร์กลาสได้เหมือนคนจริง ๆ

----------------------------------------------------

 

               

อาจารย์ดวงแก้ว   บันทึกความรู้สึกส่วนลึกของผู้สร้างสรรค์ไว้ว่า

 

 

Copyright © 2017 Thai Human Imagery Museum. All rights reserved.