∴  การละเล่นของไทย  

ชุด   "  การละเล่นของไทย  "

การละเล่น   หมายถึง   การเล่นดั้งเดิมของเด็กและผู้ใหญ่   เพื่อความบันเทิงใจ   ทั้งที่เป็นการเล่นที่มีกติกาและไม่มีกติกา  หรืออาจจะมีบทร้อง   ท่าเต้น   ท่ารำประกอบ   เพื่อให้งดงามและสนุกสนานยิ่งขึ้น   ช่วยให้ผ่อนคลายความตึงเครียด   เสริมสร้างกำลังกายให้แข็งแรง   และทำให้เกิดความสามัคคีในหมู่คณะอีกด้วย   พิพิธภัณฑ์ฯ   สะท้อนวัฒนธรรมการละเล่นของไทยออกเป็นรูปหุ่นขี้ผึ้งไฟเบอร์กลาสชุดต่าง ๆ

----------------------------------------------------

การละเล่นของเด็ก    ชุด   ประกอบไปด้วยการละเล่น   จ้ำจี้,   ขี่ช้างชนกัน,   แมงมุม   และรีรีข้าวสาร  เป็นการอนุรักษ์การละเล่นของไทย   โดยใช้หุ่นขี้ผึ้งไฟเบอร์กลาสเป็นสื่อ   และรูปหุ่นเด็ก   ยังได้แสดงถึงลักษณะผมของเด็กไทยสมัยโบราณ   คือ   ผมจุก,   ผมแกละ,   ผมโก๊ะ   และผมเปีย   ไว้ให้อนุชนรุ่นหลังได้ศึกษาค้นคว้าต่อไปด้วย 

----------------------------------------------------

ชุดที่   ๑   การเล่น   "  จ้ำจี้  "

 

 

จำนวนผู้เล่น   :   ประมาณ     -  ๓   คนขึ้นไป

วิธีเล่น   :   ผู้เล่นนั่งล้อมวงกัน คว่ำมือทั้งสองลงบนพื้น   คนหนึ่งเป็นคนจี้   โดยใช้นิ้วชี้จิ้มไปที่นิ้วของผู้เล่น   ไล่ไปทีละนิ้วให้รอบวง พร้อมทั้งร้องเพลงไปด้วย   เมื่อร้องจบแล้ว   จิ้มอยู่ที่นิ้วใดคนนั้นต้องพับนิ้วนั้นเข้าไป   ผู้จิ้มก็เริ่มเล่นใหม่ไปเรื่อยๆ   ใครต้องพับนิ้วทั้งหมดเป็นคนแรกแพ้

บทร้องประกอบ   :   "  จ้ำจี้มะเขือเปราะ   กระเทาะหน้าแว่น   พายเรืออกแอ่น   กระแท่นต้นกุ่ม   สาวๆ   หนุ่มๆ   อาบน้ำท่าไหน   อาบน้ำท่าวัด   เอาแป้งที่ไหนผัดเอากระจกที่ไหนล่อง   เยี่ยมๆ   มองๆ   นกขุนทองร้องฮู้   ...  "

----------------------------------------------------

ชุดที่   ๒   การเล่น   "  ขี่ช้างชนกัน  "

 

การละเล่นพื้นบ้านเก่าแก่ของเด็กไทย  ในทุกภาค   เป็นการเล่นที่ผู้เล่นต้องจับคู่กัน   คนหนึ่งเป็นคนขี่หลัง   อีกคนหนึ่งเป็นคนให้ขี่   และเป็นการเล่นที่เน้นผลการแพ้ชนะ   

ขี่ช้างชนกัน   ชื่อนี้เหมาะสมกับการละเล่นของไทยชุดนี้มาก   เพราะเมื่อชนกันแล้ว   คงไม่มีคู่ใดจะยอมแพ้   ดังนั้นเรี่ยวแรงมีเท่าไหร่ก็วิ่งเข้าใส่กันเต็มที่   การละเล่นชนิดนี้จึงเปรียบเสมือนช้างชนกัน   ...

----------------------------------------------------

ชุดที่   ๓   การเล่น   "  แมงมุม  "

จำนวนผู้เล่น   :   ผู้เล่น     -    คน

วิธีเล่น   :    ผู้เล่นใช้นิ้วหัวแม่มือกับนิ้วชี้   หยิบหลังมือของคนแต่ละคนสลับกัน   เช่น   คนที่   ๒   ใช้มือซ้ายหยิบหลังมือซ้ายของคนที่   ๑   คนที่   ๓  ใช้มือซ้ายหยิบหลังมือของคนที่   ๒   คนที่   ๔   ใช้มือซ้ายหยิบหลังมือซ้ายของคนที่   ๓   จากนั้นคนที่   ๑   ใช้มือขวาหยิบหลังมือซ้ายคนของคนที่   ๔   คนที่   ๒   หยิบหลังมือขวาของคนที่   ๑   ต่อ ๆ   กันไป   แล้วผู้เล่นทุกคนก็ยกมือที่หยิบกันต่อๆ  นั้น   ขึ้น ๆ   ลง ๆ   พร้อมกับร้องเพลงประกอบการเล่น   พอร้องถึงวรรคสุดท้ายก็ปล่อยมือพร้อม ๆ กัน   แล้วเริ่มเล่นใหม่

บทร้องประกอบ   :   "  แมงมุมขยุ้มหลังคา   แมวกินปลา   หมากัดกระพุ้งก้น  "

----------------------------------------------------

ชุดที่   ๔   การเล่น   "  รีรีข้าวสาร  "

จำนวนผู้เล่น   :   เล่นได้ตั้งแต่   ๓   คนขึ้นไป

วิธีเล่น   :   ผู้เล่น   ๒   คนยืนหันหน้าเข้าหากันโน้มตัวประสานมือกันเป็นรูปซุ้ม   ส่วนผู้อื่นเกาะเอวต่อ ๆ   กันตามลำดับ   หัวแถวจะพาลอดใต้ซุ้มมือพร้อมกับร้องบทร้องประกอบการเล่น   เมื่อร้องถึงประโยคที่ว่า   “  คอยพาน  -  คนข้างหลังไว้  ”   ผู้ที่ประสานมือเป็นซุ้มจะลดมือลงกันคนสุดท้ายไว้   ซึ่งคนสุดท้ายจะถูกคัดออกไปจากแถว   แล้วจึงเริ่มต้นเล่นใหม่ทำเช่นนั้นจนหมดคน

บทร้องประกอบ   :   "  รีรีข้าวสาร สองทะนานข้าวเปลือก   เด็กน้อยตาเหลือก   เลือกท้องใบลาน   คดข้าวใส่จาน   คอยพานคนข้างหลังไว้  "

Copyright © 2017 Thai Human Imagery Museum. All rights reserved.